سه شنبه 1 بهمن ماه سال 1387
آغاز بهمن ماه با شعری از استاد مسعود کیمیایی
شرط من بود
قصه ی ما
روی پای خودش بماند .
شرط من بود
سهم ما از جهان ،
گریستن نباشد .
سهم ما
همین ناچاری است
که غرور ما ست .
جلوه ی مشخص ،
صدای تیزی شاخه ای است
که خون آلود ،
نقش ما را با صدای خشک باد
به شیشه ی پنجره میکشد
اختیار از دستمان رفته است دیگر ،
شیوع عشق نیست دیگر
وزن شعر نیس ...
بیا تا با آهنگ و وزن شعر قدیم
یک بار دیگر وزن عشق را بگوئیم
با هم حیا کنیم و تجربه کنیم
که هنوز هم میشود
مثل سیب سرخ شد .
جلوه ی مشخص تو
در انگوری رو به شراب است .
( زخم عقل . نشر ورجاوند )
بهمن 1388